Taalwetgeving

Er heerst de grootste onduidelijkheid over de verplichtingen van zorgverleners en zorgorganisaties met betrekking tot de taal die zij in de Brusselse zorg dienen te hanteren. De meeste Brusselse ziekenhuizen beschikken over intercultureel bemiddelaars (ICB’s), maar dat ICB’s ook in de eerstelijns zorg kunnen ingeschakeld worden, is voor velen nog ongekend. Heel wat Brusselse ziekenhuizen maken gebruik van het aanbod van de Brusselse overheid in samenwerking met het Huis van het Nederlands om hun personeel bij te scholen in Nederlands, maar welk effect heeft dit op de werkvloer en hoe zit het in de thuiszorg met de talenkennis?

Taalbeleid

Nederlands leren?

Er zijn heel wat initiatieven om het Nederlands een plaats te geven in het Brussels zorg- en welzijnslandschap. Daarenboven hebben we ook oog voor Brussel als meertalige, multiculturele hoofdstad, waar de dualiteit Nederlands versus Frans lang niet meer klopt met de Brusselse taalrealiteit. De vraag naar meertaligheid dringt zich alsmaar meer op. Niet alleen in de ziekenhuizen, maar ook in de eerste lijn, in de vele zorg- en welzijnsorganisaties.

Het is belangrijk even stil te staan bij het aanbod aan sociale vertaalbureaus en interculturele bemiddelaars. Daarnaast bieden ze ook tolken ter plaatse, schriftelijk vertalen en telefoontolken voor Nederlandstalige en tweetalige organisaties uit de non-profit.

Wil je anderstaligen Nederlands bijleren, dan wordt Nederlands op de werkvloer o.a. vanuit het sectorfonds gesubsidieerd.

Welke mogelijkheden zijn er nog voor de professionelen?