Taalbeleid in de ziekenhuizen
Los van de juridische context, is er een toenemende tendens merkbaar van het belang dat gehecht wordt aan de tweede landstaal, maar ook aan andere talen, op de ‘zorgwerkvloer’. Sommige ziekenhuizen en diensten doen al meer inspanningen dan anderen, maar vooral voor de jonge werkzoekende zorgverlener is de kennis van meerdere talen een belangrijke troef en soms zelfs een voorwaarde om werk te vinden. De meeste ziekenhuizen in Brussel werken dan ook al een aantal jaren aan een taalbeleid. Bicommunataire ziekenhuizen kunnen daarvoor een beroep doen op subsidies vanwege de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC). Zowel de privé- als de vroegere openbare ziekenhuizen worden hiermee gestimuleerd om minstens tweetalig personeel aan te werven, maar vooral om hun bestaand personeel de andere landstaal aan te leren. Het Huis van het Nederlands kreeg hiervoor van de GGC een coördinatie- en ondersteuningsopdracht.
Ook het Huis voor Gezondheid tracht zijn steentje bij te dagen aan het promoten van meertalige zorg door enerzijds actief te zoeken naar mogelijkheden en oplossingen voor het aanleren en onderhouden van een taal, zowel tijdens de zorgopleidingen als nadien, voor de reeds actieve zorgverleners. Anderzijds willen we de zorgverleners, studenten en opleiders, maar ook patiënten informeren over alles wat reilt en zeilt omtrent taal in de zorg. Dit doen we ad hoc, bijvoorbeeld op vraag van een stagiair of stagemeester, maar ook via onze website en onze nieuwsbrieven.